..i de Rosegass‘

…ganz obe dobe,
de Balkon isch leicht verschobe,
do hocket zwei,
dieä sin ganz stolz
uf de Nochwuchs usem Scheue Holz.

Sin beide auh scho klei wäng elter,
isch‘ s er, der,
wenn er dann verzelt‘ dr,
am Stammtisch vu dem Bue, dem kleine,
der, wie de Opa, will’s om scheine,
en Narr isch – oner durch un drüber –
Do simer g’schbannt,
wa kunnt do rüber?

Wenn d’Fasnet nu no digital,
un grad emol nu no im Saal,
gefeiert wird…
Doch des isch heggschtens übermorge.
Noch machet mir ihs konne Sorge!
Narri, Narro!
No isch’s halt so!